Abdestsiz Ya Vedud Çekilir Mi? Kayseri’nin Soğuk Gecelerinde Bir Sorunun Ardında…
İçimden Geçen Sorular
Bugün, Kayseri’nin soğuk gecesinde yalnızım. Belki de biraz fazla yalnızım. İçimde bir huzursuzluk var, bir düşünce dönüp duruyor kafamda: Abdestsiz Ya Vedud Çekilir Mi? Herkesin kendi içinde bir cevabı vardır, ama ya benim? Cevabını bulmak için beklediğim bir şey var. Bir şeyler ters gitmiş gibi hissediyorum, sanki ruhum kaybolmuş, ya da belki de fazlasıyla beklemiş…
Saat gece yarısını geçmiş. Dışarıda kar yağıyor, her şey sessiz. Sadece karın hafif dokunuşları, hayatın ağır adımları arasında yankı yapıyor. Ama içimdeki sorunun yankısı daha gür. Abdestsiz bir şekilde, duygusal olarak kalpten bağlı olduğum, inandığım şeylere ne kadar yakın olabilirim? Ya Vedud, o mübarek ismi hep daha derin hissetmek isterdim ama içim hala şüphelerle dolu.
Kayseri’de böyle zamanlar çok oluyor. Gökyüzü karanlık, etraf sessiz ve ben içimdeki huzursuzlukla yüzleşiyorum. Sözde rahatlayacak, meditasyon yapacak bir halde değilim. Günlüklerimi karıştırıyorum, kaybolduğum zamanları hatırlıyorum. Bir şey beni gerçekten zorluyor, bu soruyu sormak belki de sonrasında doğru bir şey aramak.
Yalnızlıkla Gelen Sorular
Yalnız zamanlar daha fazla düşündürüyor. Birkaç gün önce bir arkadaşım aradı. Dertleşmek istedim ama dilim tutuldu. O kadar çok sorum vardı ki… İçimden geçen o kadar çok şey var ki, ama konu, tam da şu an olduğu gibi; Abdestsiz ya vedud çekilir mi? Önce kulağa ne kadar garip geliyor, sonra içindeki anlamlar dalga dalga büyüyor. Bunu merak etmek, insanın kalbiyle bir bağ kurma çabasıyla kıyaslanabilir mi? Bilmiyorum. Ama emin olduğum bir şey var ki, bir şey eksik.
Bir zamanlar, sabah namazına kalktığımda içimde bir dinginlik bulurdum. Sadece o namaz değil, içindeki anlamı da hissederdim. Abdestsiz yapılan her şeyde, bana kalırsa bir eksiklik olur. Sadece dışsal bir eksiklik değil, ruhsal bir boşluk. İşte o an, bu eksikliği hissediyorum. Belki de o yüzden içimde bir soru var. Herhangi bir şekilde, ya vedud çekmekle ne kadar huzurlu olabilirim? Kalbimdeki sorular hiç gitmiyor.
Bir Karar Vermek
Yavaşça gözlerimi kapatıp biraz nefes alıyorum. Şimdi, sabahki sessizlik gibi. Akşam üzeri, bir kafede otururken sohbet ettiğimiz o gün aklıma geliyor. Arkadaşım, bana böyle bir soru sorarak gülümsedi: “Abdestsiz ya vedud çekilir mi?” Ama ben, o an bu soruyu soran arkadaşımı unutup, bu soruya cevap verebilmek için içimde biraz huzur, biraz ilahi bir anlayış arıyorum.
İnsanlar genelde düşüncelerinin yansıması olur. Kayseri’nin karanlık gecesinde içimi aydınlatmaya çalışan düşünceler birden her şeyden uzaklaşıyor. Gözlerimi kapatıp bu soruyu tekrar soruyorum. Gerçekten bir çözüm arıyorum ama, bu çözümü sadece kalbimle bulabilirim.
Bir Umut, Bir Hayal Kırıklığı
Bu soruyu tekrar tekrar sormamın, belki de bir anlamı vardır. Belki de her şey, bir anlam arayışıdır. Hepimiz bir şeylere anlam yükleriz. Gözlerimle aradığım o sorunun cevabını kalbimde hissetmeye çalışırken, bir hayal kırıklığı da var içimde. Birçok kere beklediğim cevaplardan alamadığım huzuru hissettim. Ama belki de hayatın ta kendisi bir yolculuktur, hiç bir zaman tek bir cevapla tamamlanmayan.
Bir gün sabah namazını kılarken, o an bir huzur bulduğumda, belki o zaman gerçekten de cevabı bulurum. Şimdi ise, bana bir anlam ifade etmeyen bir sorunun etrafında dönüyorum.
Sonunda Bir Karar
Bir zamanlar, bir akşam dua ederken, sabah namazını gözlerimde hissederek uyandım. O zaman fark ettim ki, sadece abdestle, temizlenmiş ruhla yapılan her şey anlam kazanır. Bunu kabullenmek de biraz zaman alıyor. İçimde bir anlık hayal kırıklığı, bir umut karışıyor. Abdestsiz bir şekilde yapıldığında belki bir ruh eksikliği, ama belki de bazen hayat bize böyle de bir çözüm aratır. Kendi içinde, kendi kalbinde aramak.
Sonunda şunu fark ettim: bir şeyin anlamını bulmak, her zaman bir yolculuktur. Bu yolculuk bazen sorularla doludur, ama yine de her bir adım, içindeki cevaba biraz daha yaklaştırır.
Bir Düşünceyle Sonlanmak
Belki de ben, bu sorunun cevabını ararken aslında ruhumu keşfetmeye çalışıyorum. İçimdeki bu hayal kırıklığını, bu soruları, bir şekilde kabul ediyorum. Abdestsiz ya vedud çekilip çekilemeyeceği, belki de bana o an içimde hissettiğim duygularla alakalıdır. Sonuçta, her şey bir iç yolculuk.
Ve belki de bir gün, gerçekten cevabını bulurum.